Peter van der Werf is een spoorzoeker. In het dagelijks leven milieukundige, onderzoekt hij plekken waar mensen hebben huisgehouden of binnenkort hun stempel zullen drukken. Als hij fotografeert struint hij door de stad, op zoek naar sporen die men achterliet. De mens is overal aanwezig, maar is ook de grote afwezige in zijn fotografie. Bouwterreinen, verlaten stadions en industrieterreinen, muren beklad met graffiti weerspiegelen de chaos die de mens kan aanrichten.

Toch zijn de foto’s van Peter niet chaotisch. Hij weet de schoonheid uit de chaos te destilleren en ritme, rust en ruimte in zijn foto’s te brengen. Rechte lijnen, symmetrie en gelijkmatig licht geven een rustig beeld van willekeurig menselijk ingrijpen.

De tegenstelling tussen rust en chaos maakt het werk spannend en maken de invloed van de mens op zijn omgeving helder zichtbaar. De foto’s van Peter van der Werf zetten je gedachten in beweging en verbreden je gezichtsveld.

De Fotokursus
Ooit begon het als een fotocursus, en groeide uit tot een clubje mensen die één ding met elkaar gemeen hebben: passie voor fotografie. Onder leiding van de cursusbegeleider Ton Broekhuis, oprichter/organisator van Fotomanifestatie Noorderlicht, werden tweewekelijks foto’s besproken. Het doel was jezelf proberen te overstijgen, maar vooral ook lekker en gedreven met fotografie bezig zijn. In de loop van tijd vormde het clubje zich met amateur en professionele fotografen en studenten van de Foto Academie en kunstacademie Minerva. Het was allang geen cursus meer en Ton vond het dan ook vreselijk om cursusbegeleider genoemd te worden. Daarom noemen wij ons clubje geen fotocursus, maar Fotokursus met een K.

Voor mij was na 11 jaar bij de Fotokursus, tijd voor bezinning aangebroken. Velen van de Kursus hadden hetzelfde gevoel en gaan nu ook hun eigen weg. De passie voor fotografie blijft en is nog steeds dat wat de Fotokursus bindt. In plaats van tweewekelijks komen we nu enkele malen per jaar bij elkaar.

In mijn fotowerk gebruik ik naast pinhole, ook analoge en digitale technieken. Zolang het maar mooie beelden oplevert en de techniek past bij de sfeer die ik in het beeld wil oproepen.

Pinhole fotografie
Pinhole fotografie is de meest pure manier om beelden vast te leggen. Het wordt vaak ook wel camera obscura genoemd: een donkere kamer waar via een speldenprik in de ene wand een lichtbundel valt op de andere wand. In spiegelbeeld wordt dan een fragment van de werkelijkheid geprojecteerd en opgenomen op een lichtgevoelige plaat, film of fotopapier. Bij deze vorm van fotografie herkent men het beeld van vroeger, want fotograferen zonder lens is onvoorspelbaar, de belichtingstijden zijn lang waardoor bewegingen onzichtbaar blijven en de scherpte is vaak schilderachtig.

Zeefdrukken
Recent (2013) heb ik mij ook toegelegd op zeefdrukken. Na het volgen van een cursus bij het Grafisch Atelier Zwolle (Graz) ga ik komende jaren op zoek naar een combinatie tussen fotografie en zeefdrukken.


12 maart 2012
Expositie huisartsenpost Holtenbroek
Overzichtsexpositie eigen werk

Huisartsenpost Holtenbroek
Straussplein 4, Zwolle
12 maart 2012 t/m 12 mei 2012


10 mei 2008
Groepsexpositie Noorderlicht Fotogalerie
Een Beeld bij Noorderlicht

Beeld.
Een beeld weergeven in de vorm van foto’s om deze samen te bespreken is een van de rode draden bij de cursus fotografie voor gevorderden van de USVA. De cursus wordt alle vele jaren gegeven door Ton Broekhuis en de laatste jaren gebeurt dit in het pand van Noorderlicht. Een enthousiaste groep amateurfotografen laat zich graag uitdagen. Er wordt hard gewerkt aan een eigen beeld. Experimenten met polaroid, fotoshop en kodachrome, maar ook analoge zwart-witafdrukken krijgen een plaats op de grote vergadertafel van Noorderlicht.

Noorderlicht.
Behalve de beelden van cursisten worden ook de exposities van Noorderlicht bekeken en besproken. Veelal gaat dit gepaard met classificaties die aansluiten bij de waardering van de (landelijke) pers: “weer vijf sterren”. Soms met een vleugje jaloezie en altijd met een kritische noot. De spanning die zich opbouwt rond de jaarlijkse manifestatie, wordt gevolgd en gevoeld. Noorderlicht bindt.

Beeld van Noorderlicht.
Sinds deze winter stond Noorderlicht zelf vaak centraal aan het begin van de bijeenkomsten. Soms op basis van een beeld of kop uit de krant, zoals de directeur als “meest geplaagde Groninger in 2007” of “Noorderlicht moet deuren sluiten”, vaak ook met beelden over een moeizaam verlo-pend proces rond het verkrijgen van subsidies en de zoektocht naar alternatieve manieren om extra geld te verwerven, kleurrijk geschetst door Ton Broekhuis zelf. De tegenstellingen zijn groot wanneer er enerzijds het beeld is van Noorderlicht als één van de vijf beste fotomanifestaties van de wereld terwijl Noorderlicht anderzijds van januari tot en met maart van dit jaar de deur van de expositieruimte dicht moest laten. Ook broodjeaap-verhalen doen hun intrede in de cursus, zoals het vertrek naar Enschede waar juist op dat moment de polaroidfabriek moest sluiten.

Foto´s van Noorderlicht.
Deze beelden bij Noorderlicht vragen om een fotografische weergave en vertaling, vinden de cursisten. De afgelopen weken hebben zij, zonder medeweten van Ton Broekhuis, en dus buiten de officiële cursus om gewerkt aan een verzameling foto´s waarbij iedereen invulling geeft aan het beeld van de situatie waarin Noorderlicht zich bevindt. Deze verzameling van foto´s, in het geheim tot stand gekomen, is bedoeld als steun en troost voor Ton Broekhuis en de andere medewerkers van Noorderlicht en als protest tegen de dreigende teloorgang van zo’n prachtige organisatie. De ultieme uitdaging voor de cursisten was om mooie beelden te maken van een op zichzelf niet mooie situatie.

Allen hebben op geheel eigen wijze gewerkt, waardoor verschillende emoties en stijlen elkaar alleen vinden in het onderwerp. Van foto’s die zichtbaar boosheid uitdrukken op de gebouwen van de subsidiegevers, de gemeente en provincie Groningen, tot het melodramatische effect van een grafzerk. Concrete lichtpunten met abstracte vragen en het noorderlicht boven Noorderlicht. Maar ook concrete aanvullingen op de ooit aangedragen suggestie om een croissanterie te beginnen in de expositie-ruimte, zijn beeldend weergegeven in de vorm van een parkeerplaats, kijkshop en euroknaller.

Gezamenlijk beeld.
De beelden zijn allemaal gemaakt vanuit warme, oprechte gevoelens voor Noorderlicht. Ontroerend was het moment waarop de beelden tijdens de cursus voor het eerst door Ton Broekhuis werden bekeken. Het is geweldig dat door de gezamenlijke inspanning van wethouder Dijkstra en gedeputeerde Gerritsen vlak voor de opening van deze expositie een oplossing is gevonden voor het financiële tekort. Ieder een eigen werkwijze en stijl, allen een gezamenlijk beeld!

Noorderlicht Fotogalerie
Akerkhof 12, Groningen
Openingstijden: wo t/m zo 12:00-18:00


1 juni 2007
Groepsexpositie USVA Fotografie
Lijden

Een cursusexpositie fotografie heeft iets dubbels. Het gevoel bekruipt je toch dat het een pro forma gebeuren betreft, een beloning voor de moeite en het cursusgeld. Een beetje zoals de fröbeljuffrouw zich genoodzaakt voelt elke tekening te waarderen met een sticker en een plaatsje voor het raam van het klaslokaal.

Toch, de eerwaarde toeschouwer dient zich te realiseren dat het bijwonen van een cursus van Ton Broekhuis geen sinecure is. De flamboyante cursusbegeleider neemt geen blad voor de mond. Zijn commentaar noopt menig cursist tot een heroverweging van zijn of haar fotografische keuzes en soms zelfs van zijn of haar motivaties.

“Fotograferen is lijden”, zei Ton Broekhuis onlangs nog tegen mij. Daar wil ik aan toevoegen: “…omdat fotograferen zoeken is”. Het zoeken naar mooi beeld is een lijdensweg. Een plaatje schieten kan iedereen, maar een plaatje schieten dat beklijft en een zekere mate aan blijvende schoonheid bezit is een kunst op zich. De techniek helpt je daar ook niet veel bij. Doelgericht leren kijken naar je omgeving is het begin. Kijken, klikken, afdrukken en dan begint de lijdensweg pas echt. Wat heb ik nu eigenlijk gefotografeerd? Wilde ik dit fotograferen? Of nog erger: heb ik gefotografeerd wat ik wilde uitdrukken? En je bent terug bij af. Broekhuis wist dit onheilspellende voorgevoel altijd te bevestigen met de prangende vraag: wat vind je er zelf van?

Hoe het ook zij: breng hetgeen u hier ziet hangen onder geen beding onder de noemer “dat kan ik ook”. Met deze betiteling zult u de betreffende fotograaf-cursist een zenuwinzinking bezorgen. De foto’s vormen de belichamingen van persoonlijke kruisgangen naar het punt van een min of meer geslaagde fotografische expressie; met de camera over de schouder, in eenzaamheid ploeterend, in de donkere kamer of in de dark room.

Als alles tenslotte volbracht is, wacht daar het Salomonsoordeel van de vrolijk paffende Ton Broekhuis. Soms is dat positief. Dat werk hangt hier, met gepaste trots. “Het zijn bijna echte foto’s”.


3 november 2005
Groepsexpositie USVA Fotografie
USVA Fotogalerie
Munnekeholm 10, Groningen

5 september 2005
Satelietprogramma Noorderlicht Fotomanifestatie 2005
Peter van der Werf liet zich inspireren door de stadse leefomgeving van Groningen. Resultaat: strak omlijnde fotografische impressies van kenmerkende details van een moderne woonwijk en een nieuw voetbalstadion.

Restaurant lunchcafe Overstag
Gedempte Zuiderdiep 137-139


26 mei 2005
Groepsexpositie USVA Fotografie
USVA Fotogalerie
Munnekeholm 10, Groningen

Creative Commons License